Het bieden van veiligheid, geborgenheid en warmte vormt de basis voor ontwikkelingsgerichte zorg.
Het antroposofische mensbeeld is de grondslag voor diagnostiek en begeleiding: gekeken wordt naar zowel het fysieke instrument van het kind, als ook naar het gezondheidsaspect, het zieleleven en de geestelijke kant in het kind. Een belangrijk uitgangspunt hierin is dat een mens in wezen een gezonde kern heeft, hoe problematisch of beperkt het leven ook is. Deze kern staat centraal bij de begeleiding en behandeling.
Naast het omgaan met de beperking dan wel de problematiek, richt de aanpak zich nadrukkelijk op het versterken van het gezonde in het kind. Constitutioneel ondersteunende en probleemgerichte therapieën worden hiertoe ingezet.
Samen met een arts, een orthopedagoog en therapeuten geven de begeleiders vorm aan een zorgplan dat aansluit op het ontwikkelingsthema van het kind.
Ouders, mentoren, voogden worden nauw betrokken bij het uitwerken van de concrete zorg cq. de behandeling.